ที่มันว่างก็เพราะน้ำท่วม
 
มหาลัยก็เลื่อนเปิด กิจกรรมทุกอย่างก็หยุดลง
มัวแต่มานั่งดูข่าวว่าเมื่อไหร่น้ำจะมาถึงบ้าน
ดูว่าคนที่เค้าโดนน้ำท่วมเป็นอย่างไร น่าสงสารแค่ไหน เราช่วยอะไรเค้าได้บ้าง
ดูเสร็จก็แห่กันไปซื้อของมาตุน มาม่าหมดชั้น ปลากระป๋องเกลี้ยง
น้ำเปล่าก็ต้องแย่งกันซื้อ เหลือแต่ของที่ไม่จำเป็นไว้ให้คนมาทีหลัง
พอซื้อของเสร็จ กลับบ้านมา ก็เตรียมเก็บของชั้นล่าง
ย้ายทุกสรรพสิ่ง เก็บๆ กวาดๆ เตรียมของกินที่เก็บไว้ได้นาน
จัดกระเป๋าเสื้อผ้าเตรียมหนีถ้าน้ำมา น้ำยังไม่มาก็นั่งดูข่าว กินของที่ตุนกันต่อไป
แต่เมื่อเราน้ำยังไม่ท่วม ก็ใช่ว่าญาติจะไม่ท่วม
นั่งๆนอนๆรอน้ำไปๆมาๆ บ้านญาติโดนน้ำไป 5 หลัง
เราจึงนั่งดูดายไม่ได้ ญาติย้ายมารวมกันที่บ้านย่า พร้อมหมา 10 ตัว เห่ากันระงม
ก็เลยซื้อข้าวปลาอาหารไปให้ กินกันไป กินกันมา ปรากฎบ้านย่าน้ำก็จะท่วม
เลยต้องย้ายกันอีกรอบ หมาไปก่อน ตามด้วยคน เปลื้องน้ำมันค่ารถพอเก๋ๆ
ยุ่งเรื่องญาติจบ เรื่องเพื่อนก็มา ย้ายบ้านกันไปหลายเลยทีเดียว
คุยๆกัน ก็ก่อกำแพงปูนบ้าง กระสอบทรายบ้าง ซื้อเรือบ้าง
แล้วแต่ความสูงต่ำ ใกล้น้ำของบ้านแต่ละคน รวมถึงฐานะด้วย 
รวยหน่อยก็ปกป้องบ้านเต็มที่ ธรรมดาก็ปล่อยตามมีตามเกิด
ยกของได้แค่ไหนแค่ไหน น้ำมาก็ย้ายตัวไปอย่างเดียว
 
เอาจริงที่พิมพ์มา ไม่ได้รู้สึกว่าน้ำท่วมทำให้ว่างตรงไหนเลยเนอะ
ดูมีกิจกรรมมากมายก่ายกองให้ทำ ทั้งเก็บของ ซื้อของ ช่วยญาติ
แต่พอมันหมดเรื่องตรงนั้นแล้ว มันก็ว่างอะดิ
บ้านตัวเองก็เก็บของแล้ว วันๆได้แต่นั่งดูข่าว รอน้ำ รอหนี
ไม่อะไรจะทำเลย เล่นคอมจนเบื่อ ดูทีวีจนเบื่อ อ่านหนังสือจนเบื่อ
ออกจากบ้านก็ไม่มีเพื่อน เพราะบ้านน้ำท่วมกันไปหลาย
ออกไปก็ไม่มีของจะกิน เพราะร้านก็ปิดกันไปหมด โรงงานน้ำท่วม ไม่มีของเข้าร้าน
 
ทั้งหมดนี้จึงเป็นเหตุให้ว่าง 
และทั้งหมดมันก็เป็นเพราะน้ำท่วม
 
จึงออกมาเป็น "เมื่อคนมันว่างเพราะน้ำท่วม" 55555555555
 
ป.ล. อยากบอกรัฐบาลว่า ปล่อยน้ำมาเถอะ คนทั้งกรุงเค้ายกของรอแล้ว
จนบางคนบอกว่า ถ้าน้ำไม่มา จะไม่ยกของลง
ปล่อยมาเหอะ มันจะได้ระบาย ไม่ค้างกลายเป็นน้ำเน่าไปซะก่อน
ป.ล.2 ของบริจาคก็รีบๆแพ็ค รีบแจกๆเหอะ อย่าปล่อยให้เน่าเหมือนน้ำเลยนะ
ถ้าพิมพ์ชื่อตัวเองแปะไม่ทัน บอกมาเลย จะช่วยพิมพ์ ช่วยแปะ จะไม่ด่าละว่าเอาหน้า
ขอแค่เอาไปแจกพอ ขอแค่นี้จริงๆ